Cubaanse
dansstijlen
Het is onmogelijk alle Cubaanse dansstijlen
met zijn grote diversiteit
te bespreken. We beperken ons daarom tot de
grote lijnen vanaf
begin 20 eeuw. Beginnende met de Danzon
die zowat het convergentie
punt vormt van oudere Cubaanse dansstijlen. Het
is een elegante paardans
en de eerste die je het etiket 100% Cubaans kan
opplakken.
Oorspronkelijk was het alleen muzikaal, geen
zang.
De eerste grote vertolker was Miquel Failde.
In diezelfde periode ontstond in het oosten van
het land de Trova,
de troubadourliederen en de traditionele Son.
Er werd een groot repertoire
opgebouwd
in die stijl, die je de grootmoeder van de
hedendaagse Salsa zou kunnen
noemen. Je kan er op dansen of gewoon naar
luisteren want het heeft
een grote poëtische kracht. Deze traditie leeft
nog steeds en
heeft de laatste jaren een enorme internationale
aandacht gekregen,
Buena Vista Social Club, Company Segundo, Vieja
Trova Santiaguera.
In de 20-jaren ontstond in de achterbuurten van
steden als
Havana en Matanzas de Rumba. Deze dans en
muziekstijl
is afkomstig van de feesten die de slaven in hun
barakken hielden.
Het is een erotische dans die in paren gedanst
wordt met veel ruimte
voor improvisatie. De muziek bestaat
hoofdzakelijk uit percussie en
het is een samenspel tussen de dansers en de
muzikanten.
Er zijn 3 vormen, De Yambu, de Guaguanco en
de Columbia.
In de 50-jaren verschijnt een voor zijn tijd een
erge moderne dansvorm
de Mambo. De muzikale vader ervan is
Orestes Lopez.
De dans wordt echter vooral populair
in Mexico met Perez Prado.
Tegelijkertijd ontstond ook de Cha-Cha-Cha,
die de typische
lichaamsbeweging an de Cubanen wereldberoemd
maakte.
De Bolero is zowat de Latijns-Amerikaanse
slow dance.
Een rustige partnerdans met romantische thema's
op een cadans
die speciaal voor verliefde koppels is
geschreven. De Guaracha is een
moderne vorm van de Son, maar met een sneller
ritme. Van de dansers
wordt een grote vaardigheid verwacht.
Aan het eind van de jaren 50 ontstond in de wijk
El Casino Deportivo
in Havana en erg jonge en stedelijke dansstijl,
gekaraktiseerd door
de creatieve figuren bij de partner dansen. De
Casinois geliefd bij
verschillende generaties en wordt nog steeds
vaak gedanst.
Het is de basis dans voor de Rueda op dit
moment een
populaire dans onder de jongeren.
Een groepsdans waar de dansparen een cirkel
formeren
en op commando's gegeven door een manspersoon
die zich in de groep bevindt, ze van partner
ruilen.
Alle benamingen van de commando's zoals hermana
of familia staan
voor een bepaalde figuurcreatie die bij iedereen
bekend is.
De term Salsa is letterlijk saus of een
mengelmoes van alles wat.
Bedacht voor een commercieel doeleinde door
Cubaanse muzikanten
die naar de V.S. zijn geëmigreerd. Naast de Son
en de Casino zitten er ook
stijlen en ritmes in van uit onder andere, Puert Rico, Venezuela,
Colombia,
Panama, Dominicaanse Republiek en van de Latin
Jazz uit de VS. Muzikanten als
Benny More, Celia Cruz en Celina Gonzalez
waren echter al veel eerder dan
de wereldwijde verspreiding van de Salsa mode,
gekende exponenten
van de Cubaanse dansmuziek.
Tenslotte mogen we in het brede spectrum van de
Cubaanse muziek
niet de beweging van de Nueva Trova
vergeten.
Mensen als Silvio Rodriguez en Panlo Milanes
brengen poëtische teksten
op prachtige melodieën, alleen begeleid met
gitaar en dragen een
belangrijke steen bij in het uitdragen van de
waarden van de Cubaanse revolutie.
In de westerse pers wordt de Cubaanse muziek
soms als ouderwets afgedaan.
Groepen als Los Van Van, La Charanga,
Habanero, Orquesta Reve, NG La Banda
bewijzen
echter het tegendeel. Het zijn artiesten die hun
muzikale roots verbinden met hun
academische opleiding. Ze creëerden een stijl,
gekaraktiseerd door eigen orkestratie en een
ritme maar het etiket 100%
Cubaans houden ze in waarde. Zij zorgen dat de
Cubaanse muziek aan de top blijft.
|
